عدالت شيوه‌اى كز رفع ظلمش * كهن ويرانهء عالم شد آباد سخاوت‌پيشه شاهى ابردستى * كه شد سيلىزن بحر از كف راد عطاگستر خديوى تاجبخشى * كه جودش حاصل او داد بر باد « 1 » خضر نام آصف او كآب حيوان * ز جوى چشمه‌سار كلك او زاد چنان كوشيد در معمورىِ ملك * كه رفت ايّام را ويرانى از ياد نظام ملك عالم داد ز آن‌سان * كه شد روح نظام الملك ازو شاد به جويى كآبخورد خامهء اوست * نشان آب حيوان مىتوان داد ز بهر زينت و آرايش ملك * ز فرط همّت و جود خداداد نمود احداث نوبازارى امسال * كه هرگز روى ويرانى مبيناد چه بازارى كه گويى زين كهن سقف * سپهر مشترى از نو شد ايجاد چو احداث بناى اين شد امسال * چو اتمامش به سال ديگر افتاد پى اتمام و احداث بنايش * دو زيبا مصرع تاريخ رو داد : « بقايش با بقاى عمر آصف » * « بقاى عمر آصف تا ابد باد » « 2 » خلل از گردش دوران مبادش * بود تا دور چرخ دير بنياد تاريخ پياده رفتن شاه دين‌پناه به مشهد رضا صلوات اللّه عليه على موسى جعفر ، امام جنّ و بشر * كه روح قدس به خاك درش فتاده به طوف به خاك درگه او خسرو عجم ز عراق * پياده از سر اخلاص رو نهاده به طوف چو از كمينه غلامان اوست ، شد تاريخ : * « كمينهء بدرش مىرود پياده بطوف » « 3 » تاريخ دو حج گزاردن حضرت سيادت‌پناه مخدومى امير رفيع الدين حيدر معمّايى « پياپى زيارت‌كنِ كعبه را » « 4 » * ز ما بىنصيبان درود و سلام « ز لطف ابد شد دو حجّت نصيب » « 5 » * كه يا رب شود روزى خاص و عام

--> ( 1 ) . اصل : كه جودش حاصل داد است بر باد . ( 2 ) . كاتب در متن زير مصراع اوّل عدد 1008 و زير مصراع دوم عدد 1009 را نوشته است كه هر دو خطاست . از مصراع اوّل به حساب جمل سال 1010 به دست مىآيد و مصراع دوم ، عدد 1009 . از آنجا كه سال در هر دو مصراع بايد يكسان باشد ، شاعر حرف « آ » در واژه « آصف » را برابر عدد 2 به حساب آورده . بدين ترتيب تاريخ بناى قيصريهء آقا خضر به سال 1010 ه . ق قطعى است . ( 3 ) . به سال 1010 ه . ق اشاره دارد . ( 4 ) . به سال 1011 ه . ق اشاره دارد . ( 5 ) . به سال 1010 ه . ق اشاره دارد .